STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лізаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лі́заўка мн. лі́заўкі |
| Родны каго? чаго? |
лі́заўкі мн. лі́завак |
| Давальны каму? чаму? |
лі́заўцы мн. лі́заўкам |
| Вінавальны каго? што? |
лі́заўку мн. лі́заўкі |
| Творны кім? чым? |
лі́заўкай, лі́заўкаю мн. лі́заўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
лі́заўцы мн. лі́заўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Зла, як у казла, а сілы, як у камара.
— Максім, я падымаю арэнду за кватэру з наступнага месяца. Свежы рамонт. Вы павінны зразумець.
— Дык гэта ж я яго зрабіў!
— Дзякуй.
lizaŭka — беларуская лацінка
Слова лізаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лізаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лізаформ + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лі́заны (6)
(7) ля́даўка ‹
› лізасо́ма (8)
(9) дзяржа́ўка ‹
› ліза́т (5)
(7) вужа́ўка ‹
› лізафо́рм (8)
(9) бро́нзаўка ‹
› ліза́цца (7)
(9) Бяро́заўка ‹
› лізацы́м (7)
(5) ка́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
