STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова бронзаўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бро́нзаўка мн. бро́нзаўкі |
| Родны каго? чаго? |
бро́нзаўкі мн. бро́нзавак |
| Давальны каму? чаму? |
бро́нзаўцы мн. бро́нзаўкам |
| Вінавальны каго? што? |
бро́нзаўку мн. бро́нзавак |
| Творны кім? чым? |
бро́нзаўкай, бро́нзаўкаю мн. бро́нзаўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
бро́нзаўцы мн. бро́нзаўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
нарадзіцца пад шчаслівай зоркай — тое, што і нарадзіцца ў сарочцы
нарадзіцца ў сарочцы — тое, што і нарадзіцца пад шчаслівай зоркай
відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора
не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць
bronzaŭka — беларуская лацінка
Слова бронзаўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бронзаўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бронзаўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бронзаграфі́тавы (15)
(9) дзяржа́ўка ‹
› бронзаліце́йны (13)
(7) вужа́ўка ‹
› бронзаліце́йшчык (15)
(7) лі́заўка ‹
› бро́нзаўшчык (11)
(9) Бяро́заўка ‹
› бро́ннік (7)
(5) ка́ўка ‹
› бро́нха (6)
(9) куга́каўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
