STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова руйнавальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
руйнава́льнік мн. руйнава́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
руйнава́льніка мн. руйнава́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
руйнава́льніку мн. руйнава́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
руйнава́льніка мн. руйнава́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
руйнава́льнікам мн. руйнава́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
руйнава́льніку мн. руйнава́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кепскае адразу відаць, а добрае ўбачыць трэба.
— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
rujnavaĺnik — беларуская лацінка
Слова руйнавальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік руйнавальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове руйнавальніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› руі́на (5)
(13) абвінава́льнік ‹
› руі́ннасць (9)
(15) адгалінава́льнік ‹
› руі́нны (6)
(16) разгалінава́льнік ‹
› руйнава́льніца (13)
(13) зруйнава́льнік ‹
› руйнава́льны (11)
(12) заснава́льнік ‹
› руйнава́льны (11)
(17) банк-заснавальнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
