аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова руіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
руі́на мн. руі́ны |
| Родны каго? чаго? |
руі́ны мн. руі́н |
| Давальны каму? чаму? |
руі́не мн. руі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
руі́ну мн. руі́ны |
| Творны кім? чым? |
руі́най, руі́наю мн. руі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
руі́не мн. руі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адна твая суседка цягае аднаго хлопца ў тыдзень, а другая — пяць за вечар. Хочаш ведаць, як іх называць?
класіфікацыя суседак— Ты абяцаў ажаніцца са мной гэтым летам...
— Давай будзем шчырымі: хіба гэта лета?!
ruina — беларуская лацінка
Слова руіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік руіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове руіннасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ружэ́йны (7)
(6) ры́сіна ‹
› ружэ́йца (7)
(6) лясі́на ‹
› Ру́звельт (8)
(8) баля́сіна ‹
› руі́ннасць (9)
(4) фі́на ‹
› руі́нны (6)
(6) дафі́на ‹
› руйнава́льнік (12)
(7) тарфі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.