аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова румянец
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
румя́нец мн. румя́нцы |
| Родны каго? чаго? |
румя́нцу мн. румя́нцаў |
| Давальны каму? чаму? |
румя́нцу мн. румя́нцам |
| Вінавальны каго? што? |
румя́нец мн. румя́нцы |
| Творны кім? чым? |
румя́нцам мн. румя́нцамі |
| Месны у кім? у чым? |
румя́нцы мн. румя́нцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
Беларуская Энцыклапедыя:
«каталіцкая царква хацела мірным шляхам ахрысціць АПОШНІ ЯЗЫЧНІЦКІ НАРОД У ЕЎРОПЕ».
rumianiec — беларуская лацінка
Слова румянец (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік румянец — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове румянка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› румянатва́ры (11)
(6) гля́нец ‹
› румянашчо́кі (11)
(7) Камяне́ц ‹
› румя́ненькі (10)
(7) рамяне́ц ‹
› румя́нець (8)
(6) ясяне́ц ‹
› румяне́ць (8)
(9) Трасцяне́ц ‹
› румя́ніцца (9)
(13) тэрмідарыя́нец ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.