Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

румяны¹, -ая, -ае.
  1. Пакрыты румянцам, з румянцам на твары. Косцік і Шурка, румяныя з марозу, убеглі ў хату і пачалі апранацца: Косцік у лес, а Шурка ў школу. ← Янка Брыль. Круглы румяны твар хлопца ажно ззяў. ← Васіль Хомчанка. // пераноснае значэнне З чырвоным бокам (пра яблыкі, грушы і пад.). І такія на ёй яблыкі растуць — чырвоныя ды румяныя. ← Алесь Якімовіч.
  2. Ярка-чырвоны, ружовы. У акно ўжо зазірала сонца, круглае, румянае. ← Барыс Сачанка.
  3. Чырванаваты, з залаціста-карычневым адценнем (пра колер печаных і смажаных вырабаў). Маці заўсёды пякла.. вялікія пампушкі з белай пшанічнай мукі, такія пахучыя, румяныя. ← Іван Шамякін. — Ну, хваліся, — папрасіла Арына, паставіўшы назад на пліту блюда з румяным і адмыслова аздобленым парасём. ← Уладзімір Карпаў.
румяны², -аў; адзіночны лік няма.
  Ружовая ці чырвоная касметычная фарба для твару.

❌

румяны

гэта

назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы

праскланяць слова румяны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	— мн. румя́ны
Родны каго? чаго?	— мн. румя́н
Давальны каму? чаму?	— мн. румя́нам
Вінавальны каго? што?	— мн. румя́ны
Творны кім? чым?	— мн. румя́намі
Месны у кім? у чым?	— мн. румя́нах
Клічная форма	— мн. —

Слова румяны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік румяны — у родным, давальным, творным і месным склоне

румяны

Навігатар

Мемчыкі