аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ручайка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
руча́йка мн. руча́йкі |
| Родны каго? чаго? |
руча́йкі мн. руча́ек |
| Давальны каму? чаму? |
руча́йцы мн. руча́йкам |
| Вінавальны каго? што? |
руча́йку мн. руча́йкі |
| Творны кім? чым? |
руча́йкай, руча́йкаю мн. руча́йкамі |
| Месны у кім? у чым? |
руча́йцы мн. руча́йках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
Вош учыніла дэбош.
ды іншыя каламбуры з дапамогай Навігатараručajka — беларуская лацінка
Слова ручайка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ручайка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ручайнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ручаі́на (7)
(8) сэ́рцайка ‹
› ручаі́нка (8)
(5) ча́йка ‹
› руча́й (5)
(5) ча́йка ‹
› руча́йкавы (9)
(11) прызвыча́йка ‹
› ручайко́вы (9)
(8) абяча́йка ‹
› руча́йнік (8)
(7) пяча́йка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Хацелі б тут жыць?