STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

рэдактар, -а, мужчынскі род
1. Той, хто правіць, рэдагуе які-н. тэкст, рукапіс. Літаратурны рэдактар.
2. Кіраўнік выдання (газеты, кнігі і пад.), які зацвярджае яго змест. Чарнявы намячаўся калі не ў рэдактары, дык у намеснікі рэдактара першай беларускай газеты, якая мелася выходзіць у бліжэйшыя дні. ← Якуб Колас. У прыемнай рэдактара было бязлюдна. ← Тарас Хадкевіч.

❌

аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

канцэпт

рэдактар

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова рэдактар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рэдактар мн. рэдактары
Родны каго? чаго?	рэдактара мн. рэдактараў
Давальны каму? чаму?	рэдактару мн. рэдактарам
Вінавальны каго? што?	рэдактар мн. рэдактары
Творны кім? чым?	рэдактарам мн. рэдактарамі
Месны у кім? у чым?	рэдактары мн. рэдактарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець

Мужык лячыўся ад заафіліі, але ўсе яго намаганні пайшлі кату пад хвост.

redaktar — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА