асобаўпаўнаважаны

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова асобаўпаўнаважаны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. — м. асобаўпаўнава́жаны н. — мн. асобаўпаўнава́жаныя
Родны каго? чаго?	ж. — м. асобаўпаўнава́жанага н. — мн. асобаўпаўнава́жаных
Давальны каму? чаму?	ж. — м. асобаўпаўнава́жанаму н. — мн. асобаўпаўнава́жаным
Вінавальны каго? што?	ж. — м. асобаўпаўнава́жанага н. — мн. асобаўпаўнава́жаных
Творны кім? чым?	ж. — м. асобаўпаўнава́жаным н. — мн. асобаўпаўнава́жанымі
Месны у кім? у чым?	ж. — м. асобаўпаўнава́жаным н. — мн. асобаўпаўнава́жаных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Біты сабака кія баіцца.

~~чарка і старка~~
зефір і кефір

asobaŭpaŭnavažany — беларуская лацінка

Слова асобаўпаўнаважаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік асобаўпаўнаважаны — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове асобіна + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› асо́басна-псіхалагі́чны (21)

(16) оперупаўнава́жаны ‹

› асо́баснасць (11)

(16) прафупаўнава́жаны ‹

› асо́басны (8)

(16) прафупаўнава́жаны ‹

асобаўпаўнава́жаны (17)

› асо́біна (7)

(12) зраўнава́жаны ‹

› асо́біста (8)

(12) зраўнава́жаны ‹

› асо́бісты (8)

(12) ураўнава́жаны ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Тэніска, а не цішотка! (футболка, майка)

Tell Cersei. I want her to know it was me.
Tell Cersei: O l e n n a T y r e l l i s o n e b a d a s s b i t c h