асочнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова асочнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	асо́чнік мн. асо́чнікі
Родны каго? чаго?	асо́чніка мн. асо́чнікаў
Давальны каму? чаму?	асо́чніку мн. асо́чнікам
Вінавальны каго? што?	асо́чніка мн. асо́чнікаў
Творны кім? чым?	асо́чнікам мн. асо́чнікамі
Месны у кім? у чым?	асо́чніку мн. асо́чніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не злуй: злых на прывязі трымаюць.

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

asočnik — беларуская лацінка

Слова асочнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: