рэтыкула

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова рэтыкула
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	рэты́кула мн. рэты́кулы
Родны каго? чаго?	рэты́кулы мн. рэты́кул
Давальны каму? чаму?	рэты́куле мн. рэты́кулам
Вінавальны каго? што?	рэты́кулу мн. рэты́кулы
Творны кім? чым?	рэты́кулай, рэты́кулаю мн. рэты́куламі
Месны у кім? у чым?	рэты́куле мн. рэты́кулах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

у слоўніках няма слова, якое ведае кожны беларус:
БУСЬКА (у знач. пацалунак)

retykula — беларуская лацінка

Слова рэтыкула (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: