STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дывертыкула
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дывертыкула мн. дывертыкулы |
| Родны каго? чаго? |
дывертыкулы мн. дывертыкул |
| Давальны каму? чаму? |
дывертыкуле мн. дывертыкулам |
| Вінавальны каго? што? |
дывертыкулу мн. дывертыкулы |
| Творны кім? чым? |
дывертыкулай, дывертыкулаю мн. дывертыкуламі |
| Месны у кім? у чым? |
дывертыкуле мн. дывертыкулах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
— Падымі мяне па-над зямлёю, падымі мяне ў светлы абшар!
— Паважаны, выйдзіце з ліфта, гэта апошні паверх.
dyviertykula — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік дывертыкула — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дывертыкулёз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыверсіфіка́цыя (14)
(5) ску́ла ‹
› дыве́рсія (8)
(10) карпу́скула ‹
› дыверты́кул (10)
(7) эды́кула ‹
› дывертыкулападо́бны (18)
(9) тэстыкула ‹
› дывертыкулё́з (12)
(8) куты́кула ‹
› дывертысме́нт (12)
(8) рэты́кула ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
