аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скула
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ску́ла мн. ску́лы |
| Родны каго? чаго? |
ску́лы мн. ску́л |
| Давальны каму? чаму? |
ску́ле мн. ску́лам |
| Вінавальны каго? што? |
ску́лу мн. ску́лы |
| Творны кім? чым? |
ску́лай, ску́лаю мн. ску́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
ску́ле мн. ску́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
Трэба ўмець адкрываць піва без адкрывалкі, бо аднойчы ты будзеш без адкрывалкі.
skula — беларуская лацінка
Слова скула (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скула — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скулаватасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ску́ксіцца (9)
(7) спі́кула ‹
› ску́ксіць (8)
(7) фло́кула ‹
› ску́кшаны (8)
(11) аэрафло́кула ‹
› скулава́тасць (12)
(10) карпу́скула ‹
› ску́лаваты (9)
(7) эды́кула ‹
› скулава́ты (9)
(11) дывертыкула ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.