аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова рэўматолаг
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рэўмато́лаг мн. рэўмато́лагі |
| Родны каго? чаго? |
рэўмато́лага мн. рэўмато́лагаў |
| Давальны каму? чаму? |
рэўмато́лагу мн. рэўмато́лагам |
| Вінавальны каго? што? |
рэўмато́лага мн. рэўмато́лагаў |
| Творны кім? чым? |
рэўмато́лагам мн. рэўмато́лагамі |
| Месны у кім? у чым? |
рэўмато́лагу мн. рэўмато́лагах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
reŭmatolah — беларуская лацінка
Слова рэўматолаг (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рэўматолаг — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рэўматызм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рэўматалагі́чны (14)
(11) дзермато́лаг ‹
› рэўматало́гія (12)
(10) дэрмато́лаг ‹
› рэўмато́ідны (11)
(11) траўмато́лаг ‹
› рэўматы́зм (9)
(10) прымато́лаг ‹
› рэўма́тык (8)
(10) неанато́лаг ‹
› рэўматы́чка (10)
(9) танато́лаг ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.