аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рэчка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рэ́чка мн. рэ́чкі |
| Родны каго? чаго? |
рэ́чкі мн. рэ́чак |
| Давальны каму? чаму? |
рэ́чцы мн. рэ́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
рэ́чку мн. рэ́чкі |
| Творны кім? чым? |
рэ́чкай, рэ́чкаю мн. рэ́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
рэ́чцы мн. рэ́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
set smb. in a twitter — даводзіць каго-н. да нервовасці
то-бок гэтая ваша сацсетка Твітар перакладаецца як Нерватня
rečka — беларуская лацінка
Слова рэчка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рэчка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рэчмяшок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рэ́чанька (8)
(8) вуздэ́чка ‹
› рэчаспі́с (8)
(8) муздэ́чка ‹
› рэ́чачка (7)
(5) зэ́чка ‹
› рэ́чкаўскі (9)
(7) парэ́чка ‹
› рэчмяшо́к (8)
(6) грэ́чка ‹
› рэ́чыва (6)
(7) спрэ́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.