Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 спрэчка, -і, ДМ -чцы; Родны склон мн. -чак; жаночы род
  1. Спаборніцтва на словах, абмеркаванне чаго-н. дзвюма або некалькімі асобамі, у часе якога кожная з іх адстойвае сваю пазіцыю. За ўвесь сённяшні дзень гэта было адно пытанне [аб начлезе], па якім не адбылося спрэчак паміж таварышамі. ← Янка Маўр. Зіна пайшла да сваіх, пакінуўшы радыстаў з іх даўняй спрэчкай: як будуць жыць пасля вайны людзі. ← Мікола Ваданосаў. // Барацьба думак па розных пытаннях навукі, літаратуры і пад.; палеміка (звычайна ў друку). Ужо даўно ідуць спрэчкі наконт таго, ці можна нарыс падзеляць на мастацкі і немастацкі. ← газета «Літаратура і мастацтва». // размоўнае слова Сварка, рознагалоссі. У Косцікавым двары такая пачалася гарачая гаворка, што кончылася яна слязьмі і спрэчкаю. ← Кузьма Чорны. Яны [вада, агонь і вецер] уступілі трое ў спрэчку між сабою, крычаць, шумяць, трасуцца ды за чубы бяруцца. ← Авяр’ян Дзеружынскі.
  2. Аспрэчванне правоў на валоданне чым-н. Спрэчкі аб маёмасных правах. ▪ Сонца звярнула з поўдня, пакуль разабраў старшыня іх [Кузьмы і Петрака] спрэчку і вызначыў ім мяжу. ← Мікола Нікановіч.
  3. пераноснае значэнне Барацьба, змаганне з чым-н.; супраціўленне чаму-н. У прыказках і прымаўках знайшла адлюстраванне спрэчка, якую вёў чалавек працы з непрымальнымі для яго поглядамі. ← Рыгор Шкраба. Гэта была вострая спрэчка паміж старым і новым старшынёю. ← Ілья Гурскі.
  4. Публічнае абмеркаванне якіх-н. пытанняў. Ні першага даклада, ні спрэчак, якія разгарнуліся пасля яго, прафесар амаль не чуў. ← Платон Галавач. [Старшыня сходу:] — Ужо другая гадзіна ночы, а яшчэ не выступіла і палавіна таварышаў, якія запісаліся для спрэчак. ← Макар Паслядовіч.