аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сустрэчка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сустрэ́чка мн. сустрэ́чкі |
| Родны каго? чаго? |
сустрэ́чкі мн. сустрэ́чак |
| Давальны каму? чаму? |
сустрэ́чцы мн. сустрэ́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
сустрэ́чку мн. сустрэ́чкі |
| Творны кім? чым? |
сустрэ́чкай, сустрэ́чкаю мн. сустрэ́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
сустрэ́чцы мн. сустрэ́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.
Воўк застаўся б жывым, калі б не загаварыў у цёмным лесе з незнаёмай дзяўчынкай у чырвонай шапачцы.
sustrečka — беларуская лацінка
Слова сустрэчка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сустрэчка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сустрэчнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сустрэ́цца (9)
(7) парэ́чка ‹
› сустрэ́ць (8)
(6) грэ́чка ‹
› сустрэ́ча (8)
(7) спрэ́чка ‹
› сустрэ́чна (9)
(7) пярэ́чка ‹
› сустрэ́чна-папяро́чны (19)
(9) папярэ́чка ‹
› сустрэ́чна-парале́льны (20)
(8) спярэ́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.