аспірата

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова аспірата
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аспіра́та мн. аспіра́ты
Родны каго? чаго?	аспіра́ты мн. аспіра́т
Давальны каму? чаму?	аспіра́це мн. аспіра́там
Вінавальны каго? што?	аспіра́ту мн. аспіра́ты
Творны кім? чым?	аспіра́тай, аспіра́таю мн. аспіра́тамі
Месны у кім? у чым?	аспіра́це мн. аспіра́тах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

Слова аспірата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: