аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сірата
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сірата́ мн. сіро́ты, (2, 3, 4) сіраты́ |
| Родны каго? чаго? |
сіраты́ мн. сіро́т |
| Давальны каму? чаму? |
сіраце́ мн. сіро́там |
| Вінавальны каго? што? |
сірату́ мн. сіро́т |
| Творны кім? чым? |
сірато́й, сірато́ю мн. сіро́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
сіраце́ мн. сіро́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
Твой дзед пад Грунвальдам абараніў краіну, а ты ўсё збаёдаў.
sirata — беларуская лацінка
Слова сірата (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сірата — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сіратлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сі́р (3)
(8) наздра́та ‹
› сіраку́зскі (10)
(8) камера́та ‹
› Сіраку́зы (8)
(8) аспіра́та ‹
› сіратлі́ва (9)
(5) кра́та ‹
› сіратлі́васць (12)
(7) макрата́ ‹
› сіратлі́вы (9)
(5) тра́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.