аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова астанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аста́нне мн. аста́нні |
| Родны каго? чаго? |
аста́ння мн. аста́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
аста́нню мн. аста́нням |
| Вінавальны каго? што? |
аста́нне мн. аста́нні |
| Творны кім? чым? |
аста́ннем мн. аста́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
аста́нні мн. аста́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пацалункі мілюсенькі, а абое галюсенькі.
сапраўднае каханне нічога не баіцца— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
astannie — беларуская лацінка
Слова астанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік астанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове астаркаватасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аста́нкі (7)
(10) павярта́нне ‹
› Аста́нкіна (9)
(10) невярта́нне ‹
› аста́нкінскі (11)
(9) звярта́нне ‹
› аста́нскі (8)
(9) хваста́нне ‹
› Аста́п (5)
(13) самахваста́нне ‹
› Астапчук (8)
(9) пласта́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.