самааднаўленне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова самааднаўленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самааднаўле́нне мн. самааднаўле́нні
Родны каго? чаго?	самааднаўле́ння мн. самааднаўле́нняў
Давальны каму? чаму?	самааднаўле́нню мн. самааднаўле́нням
Вінавальны каго? што?	самааднаўле́нне мн. самааднаўле́нні
Творны кім? чым?	самааднаўле́ннем мн. самааднаўле́ннямі
Месны у кім? у чым?	самааднаўле́нні мн. самааднаўле́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Дрэнны настаўнік апісвае, добры тлумачыць, выдатны паказвае, а вялікі — натхняе.

samaadnaŭliennie — беларуская лацінка

Слова самааднаўленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: