STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самаадрачэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаадрачэ́нне мн. самаадрачэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
самаадрачэ́ння мн. самаадрачэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самаадрачэ́нню мн. самаадрачэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самаадрачэ́нне мн. самаадрачэ́нні |
| Творны кім? чым? |
самаадрачэ́ннем мн. самаадрачэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаадрачэ́нні мн. самаадрачэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.
— Скажыце, калі я пайду па гэтай вуліцы, там будзе вакзал?
— Ведаеце, ён там будзе, нават калі вы туды не пойдзеце.
samaadračennie — беларуская лацінка
Слова самаадрачэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаадрачэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаадукацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самааднаўле́нне (14)
(12) імянарачэ́нне ‹
› самааднаўля́льны (15)
(9) абрачэ́нне ‹
› самааднаўля́цца (14)
(9) адрачэ́нне ‹
› самаадукава́ны (13)
(11) заперачэ́нне ‹
› самаадукава́цца (14)
(12) самазрачэ́нне ‹
› самаадукацы́йны (14)
(9) вырачэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
