аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самаазначанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаазна́чанне мн. самаазна́чанні |
| Родны каго? чаго? |
самаазна́чання мн. самаазна́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
самаазна́чанню мн. самаазна́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
самаазна́чанне мн. самаазна́чанні |
| Творны кім? чым? |
самаазна́чаннем мн. самаазна́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаазна́чанні мн. самаазна́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бачыць вока далёка, а розум яшчэ далей.
— Вам больш падабаюцца дзяўчаты ці віно?
— Залежыць ад узросту.
samaaznačannie — беларуская лацінка
Слова самаазначанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаазначанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаазначэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самааздараўле́нне (16)
(7) мача́нне ‹
› самааздараўленчы (16)
(10) слюма́чанне ‹
› самааздараўля́цца (16)
(8) зна́чанне ‹
› самаазнача́цца (13)
(10) зазна́чанне ‹
› самаазна́чыцца (13)
(10) майна́чанне ‹
› самаазначэ́нне (13)
(12) перайна́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.