аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова слюмачанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
слюма́чанне мн. слюма́чанні |
| Родны каго? чаго? |
слюма́чання мн. слюма́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
слюма́чанню мн. слюма́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
слюма́чанне мн. слюма́чанні |
| Творны кім? чым? |
слюма́чаннем мн. слюма́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
слюма́чанні мн. слюма́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
Моўная паліцыя папярэджвае:
На жаль, вы пішаце «нажаль». Не рабіце так.
sliumačannie — беларуская лацінка
Слова слюмачанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік слюмачанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове слюнцяй + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› слю́дзісты (9)
(7) ла́чанне ‹
› слю́дзісты (9)
(10) кудла́чанне ‹
› слюдзяны́ (8)
(7) мача́нне ‹
› слюма́чыцца (10)
(8) зна́чанне ‹
› слюма́чыць (9)
(13) самаазна́чанне ‹
› слюнця́й (7)
(10) зазна́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.