аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова слюнцяй
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
слюнця́й мн. слюнця́і |
| Родны каго? чаго? |
слюнця́я мн. слюнця́яў |
| Давальны каму? чаму? |
слюнця́ю мн. слюнця́ям |
| Вінавальны каго? што? |
слюнця́я мн. слюнця́яў |
| Творны кім? чым? |
слюнця́ем мн. слюнця́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
слюнця́ю мн. слюнця́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Ты стаіш на правільнай дарозе. Але ты стаіш.
sliunciaj — беларуская лацінка
Слова слюнцяй (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік слюнцяй — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове слюнцяйка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› слюма́чанне (10)
(6) віхля́й ‹
› слюма́чыцца (10)
(7) наганя́й ‹
› слюма́чыць (9)
(7) во́сеняй ‹
› слюнця́йка (9)
(6) цюхця́й ‹
› слюнця́йскі (10)
(1) к ‹
› сля́б (4)
(1) к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.