аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самаахвяраванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаахвярава́нне мн. самаахвярава́нні |
| Родны каго? чаго? |
самаахвярава́ння мн. самаахвярава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самаахвярава́нню мн. самаахвярава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самаахвярава́нне мн. самаахвярава́нні |
| Творны кім? чым? |
самаахвярава́ннем мн. самаахвярава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаахвярава́нні мн. самаахвярава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дурны сабака і на гаспадара брэша.
Прыказка.— Мой сусед напісаў кнігу «Як зарабляць грошы». Цяпер яму трэба грошы, каб яе апублікаваць.
— Хай прачытае кнігу.
samaachviaravannie — беларуская лацінка
Слова самаахвяраванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаахвяраванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаахвярнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаахво́тнік (12)
(10) ітэрава́нне ‹
› самаахво́тніцкі (14)
(8) юрава́нне ‹
› самаахво́тны (11)
(11) ахвярава́нне ‹
› самаахвя́рна (11)
(12) меліярава́нне ‹
› самаахвя́рнасць (14)
(12) сталярава́нне ‹
› самаахвя́рнік (12)
(12) даклярава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.