юраванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова юраванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	юрава́нне мн. юрава́нні
Родны каго? чаго?	юрава́ння мн. юрава́нняў
Давальны каму? чаму?	юрава́нню мн. юрава́нням
Вінавальны каго? што?	юрава́нне мн. юрава́нні
Творны кім? чым?	юрава́ннем мн. юрава́ннямі
Месны у кім? у чым?	юрава́нні мн. юрава́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Уяўляеце, колькі людзей памятаюць мінулую версію вас, якой ужо не існуе?

juravannie — беларуская лацінка

Слова юраванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: