STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова юра
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
юра́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
юры́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
юры́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
юру́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
юро́й, юро́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
юры́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Вы так молада выглядаеце, у чым ваш сакрэт?
— Мне дваццаць.
jura — беларуская лацінка
Слова юра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік юра — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове юраванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ю́р'еў (5)
(6) вячэ́ра ‹
› ю́р'еў (5)
(6) пячэ́ра ‹
› ю́р'еўскі (8)
(4) шэ́ра ‹
› юрава́нне (8)
(7) гравю́ра ‹
› юрава́ць (7)
(12) ксілагравю́ра ‹
› ю́равіцкі (8)
(12) хромагравю́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
