аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
ю́р'еўскі — прыметнік юрава́нне — назоўнік
канцэпт

юра

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова юра
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
юра́

мн. 
Родны
каго? чаго?
юры́

мн. 
Давальны
каму? чаму?
юры́

мн. 
Вінавальны
каго? што?
юру́

мн. 
Творны
кім? чым?
юро́й, юро́ю

мн. 
Месны
у кім? у чым?
юры́

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.


— Вы так молада выглядаеце, у чым ваш сакрэт?
— Мне дваццаць.


jura — беларуская лацінка

Слова юра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік юра — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове юраванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


ю́р'еў (5)

(6) вячэ́ра

ю́р'еў (5)

(6) пячэ́ра

ю́р'еўскі (8)

(4) шэ́ра

юрава́нне (8)

(7) гравю́ра

юрава́ць (7)

(12) ксілагравю́ра

ю́равіцкі (8)

(12) хромагравю́ра


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пад ложкам рэкурсія