самабытнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова самабытнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самабы́тнік мн. самабы́тнікі
Родны каго? чаго?	самабы́тніка мн. самабы́тнікаў
Давальны каму? чаму?	самабы́тніку мн. самабы́тнікам
Вінавальны каго? што?	самабы́тніка мн. самабы́тнікаў
Творны кім? чым?	самабы́тнікам мн. самабы́тнікамі
Месны у кім? у чым?	самабы́тніку мн. самабы́тніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Не бульбасрач, а цудоўнае беларускае слова «дыскусія».

samabytnik — беларуская лацінка

Слова самабытнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: