STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самавольнічанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаво́льнічанне мн. самаво́льнічанні |
| Родны каго? чаго? |
самаво́льнічання мн. самаво́льнічанняў |
| Давальны каму? чаму? |
самаво́льнічанню мн. самаво́льнічанням |
| Вінавальны каго? што? |
самаво́льнічанне мн. самаво́льнічанні |
| Творны кім? чым? |
самаво́льнічаннем мн. самаво́льнічаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаво́льнічанні мн. самаво́льнічаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Слухайце сваё сэрца, толькі яно можа паказаць вам правільную дарогу. Калі сэрца паказвае на ўсялякую фігню, значыць фігня і ёсць ваша дарога.
samavoĺničannie — беларуская лацінка
Слова самавольнічанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самавольнічанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самавольства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаво́льнасць (13)
(15) лібера́льнічанне ‹
› самаво́льнік (11)
(19) сентымента́льнічанне ‹
› самаво́льніца (12)
(14) сваво́льнічанне ‹
› самаво́льнічаць (14)
(15) сваяво́льнічанне ‹
› самаво́льны (10)
(12) шко́льнічанне ‹
› самаво́льства (12)
(11) жу́льнічанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
