аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова сваявольнічанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сваяво́льнічанне мн. сваяво́льнічанні |
| Родны каго? чаго? |
сваяво́льнічання мн. сваяво́льнічанняў |
| Давальны каму? чаму? |
сваяво́льнічанню мн. сваяво́льнічанням |
| Вінавальны каго? што? |
сваяво́льнічанне мн. сваяво́льнічанні |
| Творны кім? чым? |
сваяво́льнічаннем мн. сваяво́льнічаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
сваяво́льнічанні мн. сваяво́льнічаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
стратэгія выбару ўсяго:
паглядзець 37% варыянтаў, каб ацаніць агульную карціну, а потым выбраць першы варыянт, які найлепшы з усіх убачаных
svajavoĺničannie — беларуская лацінка
Слова сваявольнічанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сваявольнічанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сваявольства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сваяво́льна (10)
(19) сентымента́льнічанне ‹
› сваяво́льнік (11)
(14) сваво́льнічанне ‹
› сваяво́льніца (12)
(15) самаво́льнічанне ‹
› сваяво́льнічаць (14)
(12) шко́льнічанне ‹
› сваяво́льны (10)
(11) жу́льнічанне ‹
› сваяво́льства (12)
(9) жлу́кчанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.