аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самавынішчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самавынішчэ́нне мн. самавынішчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
самавынішчэ́ння мн. самавынішчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самавынішчэ́нню мн. самавынішчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самавынішчэ́нне мн. самавынішчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
самавынішчэ́ннем мн. самавынішчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самавынішчэ́нні мн. самавынішчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
Мілы браце!
У чужой хаце
Не нажыць табе багацця.
samavyniščennie — беларуская лацінка
Слова самавынішчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самавынішчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самавыпрабаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самавылучэнец (13)
(15) узаемазнішчэ́нне ‹
› самавылучэ́нне (13)
(13) лесазнішчэ́нне ‹
› самавылячэ́нне (13)
(10) вынішчэ́нне ‹
› самавыпрабава́нне (16)
(9) памшчэ́нне ‹
› самавыпрабо́ўванне (17)
(10) змаршчэ́нне ‹
› самавыпраме́ньванне (18)
(11) падвушчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.