самавыпраменьванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова самавыпраменьванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самавыпраме́ньванне мн. самавыпраме́ньванні
Родны каго? чаго?	самавыпраме́ньвання мн. самавыпраме́ньванняў
Давальны каму? чаму?	самавыпраме́ньванню мн. самавыпраме́ньванням
Вінавальны каго? што?	самавыпраме́ньванне мн. самавыпраме́ньванні
Творны кім? чым?	самавыпраме́ньваннем мн. самавыпраме́ньваннямі
Месны у кім? у чым?	самавыпраме́ньванні мн. самавыпраме́ньваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

бульба 2 кг
мука жытняя 250 г
мука пшанічная 250 г
яйкі 5 шт
лісічкі 500 г
тлустая смятана 800 г
сметанковае масла 200 г
сланечнікавы алей
рапсавы алей нефільтраваны (крыху)
кроп (на смак)
тонкая зялёная цыбуля (на смак)
соль, цукар, перац (на смак)

так, гэта дранік
пераасэнсаваны дранік

samavypramieńvannie — беларуская лацінка

Слова самавыпраменьванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: