аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самагонка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаго́нка мн. самаго́нкі |
| Родны каго? чаго? |
самаго́нкі мн. самаго́нак |
| Давальны каму? чаму? |
самаго́нцы мн. самаго́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
самаго́нку мн. самаго́нкі |
| Творны кім? чым? |
самаго́нкай, самаго́нкаю мн. самаго́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
самаго́нцы мн. самаго́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
— Дайце мне гарбаты са смакам агульнай млявасці і абыякавасці да жыцця...
— Самагонкі?
— Так.
samahonka — беларуская лацінка
Слова самагонка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самагонка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самагоншчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самагонакурэ́нне (15)
(7) даго́нка ‹
› самаго́начка (11)
(9) медаго́нка ‹
› самаго́начны (11)
(9) велаго́нка ‹
› самаго́нны (9)
(7) наго́нка ‹
› самаго́ншчык (11)
(7) паго́нка ‹
› самаго́ншчыца (12)
(8) спаго́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.