аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самазагаранне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самазагара́нне мн. самазагара́нні |
| Родны каго? чаго? |
самазагара́ння мн. самазагара́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самазагара́нню мн. самазагара́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самазагара́нне мн. самазагара́нні |
| Творны кім? чым? |
самазагара́ннем мн. самазагара́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самазагара́нні мн. самазагара́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
За разумнаю галавою і рукам лёгка.
Прыказка.— Каньяк праблемы не рашае.
— Можна падумаць, што кефір рашае. Каньяк хаця б стараецца!
samazaharannie — беларуская лацінка
Слова самазагаранне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самазагаранне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самазагарванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самазагар (9)
(11) прытвара́нне ‹
› самазагара́льнасць (17)
(9) дагара́нне ‹
› самазагара́льны (14)
(9) загара́нне ‹
› самазагара́цца (13)
(11) перагара́нне ‹
› самазага́рвальны (15)
(10) прагара́нне ‹
› самазага́рванне (14)
(9) абгара́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.