STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самазагарванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самазага́рванне мн. самазага́рванні |
| Родны каго? чаго? |
самазага́рвання мн. самазага́рванняў |
| Давальны каму? чаму? |
самазага́рванню мн. самазага́рванням |
| Вінавальны каго? што? |
самазага́рванне мн. самазага́рванні |
| Творны кім? чым? |
самазага́рваннем мн. самазага́рваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самазага́рванні мн. самазага́рваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой
час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піваПасля мацоўні я люблю ўмяць дзве шаўрмы… Жартую, не хаджу я ў мацоўню.
samazaharvannie — беларуская лацінка
Слова самазагарванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самазагарванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самазагартоўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самазагара́нне (13)
(11) прыва́рванне ‹
› самазагара́цца (13)
(10) дага́рванне ‹
› самазага́рвальны (15)
(10) зага́рванне ‹
› самазага́рвацца (14)
(12) перага́рванне ‹
› самазагартава́льны (17)
(10) абга́рванне ‹
› самазагарто́ўванне (17)
(11) разга́рванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
