STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самазнікненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самазнікне́нне мн. самазнікне́нні |
| Родны каго? чаго? |
самазнікне́ння мн. самазнікне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самазнікне́нню мн. самазнікне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самазнікне́нне мн. самазнікне́нні |
| Творны кім? чым? |
самазнікне́ннем мн. самазнікне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самазнікне́нні мн. самазнікне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
Дзень быў святы. Яшчэ ад рання
Блінцы пякліся на сняданне…
(Якуб Колас)
samaznikniennie — беларуская лацінка
Слова самазнікненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самазнікненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самазнішчэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самазма́нства (12)
(17) узаемапранікне́нне ‹
› самазначнасць (13)
(19) вільгацепранікне́нне ‹
› самазневажа́нне (14)
(9) знікне́нне ‹
› самазнішча́льны (14)
(10) узнікне́нне ‹
› самазнішча́цца (13)
(14) самаўзнікне́нне ‹
› самазнішчаць (12)
(9) унікне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
