аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самаўзнікненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаўзнікне́нне мн. самаўзнікне́нні |
| Родны каго? чаго? |
самаўзнікне́ння мн. самаўзнікне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самаўзнікне́нню мн. самаўзнікне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самаўзнікне́нне мн. самаўзнікне́нні |
| Творны кім? чым? |
самаўзнікне́ннем мн. самаўзнікне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаўзнікне́нні мн. самаўзнікне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сее, той мае надзею.
ёсць франшы́за, а ёсць франшыза́
samaŭznikniennie — беларуская лацінка
Слова самаўзнікненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаўзнікненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаўзрастанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаўзнаўля́цца (14)
(9) знікне́нне ‹
› самаўзнаўляць (13)
(13) самазнікне́нне ‹
› самаўзніка́льны (14)
(10) узнікне́нне ‹
› самаўзраста́льны (15)
(9) унікне́нне ‹
› самаўзраста́нне (14)
(10) вынікне́нне ‹
› самаўзрыва́нне (13)
(9) замкне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.