мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самакалечанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самакале́чанне мн. самакале́чанні |
| Родны каго? чаго? |
самакале́чання мн. самакале́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
самакале́чанню мн. самакале́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
самакале́чанне мн. самакале́чанні |
| Творны кім? чым? |
самакале́чаннем мн. самакале́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самакале́чанні мн. самакале́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
— Дык а што мы вырашылі?
— З чым?
— З Новым годам.
— Дзякуй, цябе таксама.
samakaliečannie — беларуская лацінка
Слова самакалечанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самакалечанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самакамандзіроўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаі́сны (8)
(14) самазняве́чанне ‹
› самаі́сты (8)
(9) кале́чанне ‹
› самакале́цтва (12)
(10) акале́чанне ‹
› самакалібрава́льны (17)
(11) пакале́чанне ‹
› самакамандзіро́ўка (17)
(10) скале́чанне ‹
› самакантралява́льны (18)
(7) ме́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
* сёрб(ае)