аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самакамандзіроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самакамандзіро́ўка мн. самакамандзіро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
самакамандзіро́ўкі мн. самакамандзіро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
самакамандзіро́ўцы мн. самакамандзіро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
самакамандзіро́ўку мн. самакамандзіро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
самакамандзіро́ўкай, самакамандзіро́ўкаю мн. самакамандзіро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
самакамандзіро́ўцы мн. самакамандзіро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…
samakamandziroŭka — беларуская лацінка
Слова самакамандзіроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самакамандзіроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самакантроль + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самакале́цтва (12)
(11) зандзіро́ўка ‹
› самакале́чанне (13)
(12) скандзіро́ўка ‹
› самакалібрава́льны (17)
(13) камандзіро́ўка ‹
› самакантралява́льны (18)
(16) раскамандзіро́ўка ‹
› самакантро́ль (12)
(13) абмундзіро́ўка ‹
› самаканфігуравацца (18)
(17) пераабмундзіро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.