STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самамаскіроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самамаскіро́ўка мн. самамаскіро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
самамаскіро́ўкі мн. самамаскіро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
самамаскіро́ўцы мн. самамаскіро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
самамаскіро́ўку мн. самамаскіро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
самамаскіро́ўкай, самамаскіро́ўкаю мн. самамаскіро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
самамаскіро́ўцы мн. самамаскіро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе любяць — не часці, дзе не любяць — не ідзі.
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
samamaskiroŭka — беларуская лацінка
Слова самамаскіроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самамаскіроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самамен + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самамабіліза́цыя (15)
(10) маркіро́ўка ‹
› самамардава́нне (14)
(10) маскіро́ўка ‹
› самамаса́ж (9)
(14) гукамаскіро́ўка ‹
› самаме́н (7)
(15) радыёмаскіро́ўка ‹
› самамэ́та (8)
(16) святломаскіро́ўка ‹
› сама́н (5)
(12) дэмаскіро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
