аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самамэта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самамэ́та мн. самамэ́ты |
| Родны каго? чаго? |
самамэ́ты мн. самамэ́т |
| Давальны каму? чаму? |
самамэ́це мн. самамэ́там |
| Вінавальны каго? што? |
самамэ́ту мн. самамэ́ты |
| Творны кім? чым? |
самамэ́тай, самамэ́таю мн. самамэ́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
самамэ́це мн. самамэ́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
Жылі ў бацькі тры сыны, а свае кватэры здавалі.
samameta — беларуская лацінка
Слова самамэта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самамэта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове саман + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самамаса́ж (9)
(7) манжэ́та ‹
› самамаскіро́ўка (14)
(5) дзэ́та ‹
› самаме́н (7)
(4) мэ́та ‹
› сама́н (5)
(8) звышмэ́та ‹
› саманабо́рны (11)
(8) сігарэ́та ‹
› саманабы́ты (10)
(8) цыгарэ́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Пінск