мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
самапаўтарэ́нне — назоўнік самапахава́нне — назоўнік
канцэпт

самапаўтор

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова самапаўтор
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 самапаўто́р

мн.  самапаўто́ры
Родны
каго? чаго?		 самапаўто́ру

мн.  самапаўто́раў
Давальны
каму? чаму?		 самапаўто́ру

мн.  самапаўто́рам
Вінавальны
каго? што?		 самапаўто́р

мн.  самапаўто́ры
Творны
кім? чым?		 самапаўто́рам

мн.  самапаўто́рамі
Месны
у кім? у чым?		 самапаўто́ры

мн.  самапаўто́рах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каб табе язык адсох — ужываецца як праклён таму, хто нядобра сказаў

беларускія праклёны

— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.


samapaŭtor — беларуская лацінка

Слова самапаўтор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік самапаўтор — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове самапахаванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› самапа́с (7)

(6) эгуто́р ‹

› самапа́сам (9)

(6) паўто́р ‹

› самапаўтарэ́нне (14)

(12) слова-паўтор ‹

› самапахава́нне (13)

(10) аўтапаўто́р ‹

› самапацве́льванне (16)

(8) непаўто́р ‹

› самапацясне́нне (14)

(4) фто́р ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

чароўная страва