STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самаспакушэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаспакушэ́нне мн. самаспакушэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
самаспакушэ́ння мн. самаспакушэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самаспакушэ́нню мн. самаспакушэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самаспакушэ́нне мн. самаспакушэ́нні |
| Творны кім? чым? |
самаспакушэ́ннем мн. самаспакушэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаспакушэ́нні мн. самаспакушэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
samaspakušennie — беларуская лацінка
Слова самаспакушэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаспакушэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаспаленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаспажыва́нне (14)
(9) выдушэ́нне ‹
› самаспаку́са (11)
(10) прыдушэ́нне ‹
› самаспакуша́цца (14)
(10) спакушэ́нне ‹
› самаспале́нне (12)
(8) глушэ́нне ‹
› самаспалу́чаны (13)
(9) аглушэ́нне ‹
› самаспа́льванне (14)
(10) заглушэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
