мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
самаспажыва́нне — назоўнік самаспакуша́цца — дзеяслоў
канцэпт

самаспакуса

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова самаспакуса
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
самаспаку́са

мн.  самаспаку́сы
Родны
каго? чаго?
самаспаку́сы

мн.  самаспаку́с
Давальны
каму? чаму?
самаспаку́се

мн.  самаспаку́сам
Вінавальны
каго? што?
самаспаку́су

мн.  самаспаку́сы
Творны
кім? чым?
самаспаку́сай, самаспаку́саю

мн.  самаспаку́самі
Месны
у кім? у чым?
самаспаку́се

мн.  самаспаку́сах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні качка, ні швачка — пра жанчыну, не здатную ні да якой справы

прыдумайце прымаўку пра такога ж мужчыну

Хто ў маладосці не юзаў тарашкевіцу, не мае сэрца, хто пазней не перайшоў на афіцыйны правапіс, не мае галавы.

© Чэрчыль

samaspakusa — беларуская лацінка

Слова самаспакуса (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік самаспакуса — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове самаспакушэнне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


самасо́бскі (10)

(4) ку́са

самаспадма́н (11)

(6) паку́са

самаспажыва́нне (14)

(7) спаку́са

самаспакуша́цца (14)

(7) падку́са

самаспакушэ́нне (14)

(7) прыму́са

самаспале́нне (12)

(4) ру́са


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

отключил телефон