STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова самаспакуса
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаспаку́са мн. самаспаку́сы |
| Родны каго? чаго? |
самаспаку́сы мн. самаспаку́с |
| Давальны каму? чаму? |
самаспаку́се мн. самаспаку́сам |
| Вінавальны каго? што? |
самаспаку́су мн. самаспаку́сы |
| Творны кім? чым? |
самаспаку́сай, самаспаку́саю мн. самаспаку́самі |
| Месны у кім? у чым? |
самаспаку́се мн. самаспаку́сах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Біты сабака кія баіцца.
— Тата, мне здаецца, ты любіш праграмаванне і сабак больш, чым мяне.
— Не гавары глупства, Таксапітон.
samaspakusa — беларуская лацінка
Слова самаспакуса (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаспакуса — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаспакушэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самасо́бскі (10)
(4) ку́са ‹
› самаспадма́н (11)
(6) паку́са ‹
› самаспажыва́нне (14)
(7) спаку́са ‹
› самаспакуша́цца (14)
(7) падку́са ‹
› самаспакушэ́нне (14)
(7) прыму́са ‹
› самаспале́нне (12)
(4) ру́са ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
