аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прымуса
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыму́са мн. прыму́сы |
| Родны каго? чаго? |
прыму́сы мн. прыму́с |
| Давальны каму? чаму? |
прыму́се мн. прыму́сам |
| Вінавальны каго? што? |
прыму́су мн. прыму́сы |
| Творны кім? чым? |
прыму́сай, прыму́саю мн. прыму́самі |
| Месны у кім? у чым? |
прыму́се мн. прыму́сах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у жываце салаўі пяюць — хто-н. вельмі хоча есці, адчувае моцны голад
— Мы жывём адзін раз.
— Не. Мы паміраем адзін раз. А жывём кожны дзень.
prymusa — беларуская лацінка
Слова прымуса (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прымуса — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прымусовасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прымуро́ўваць (12)
(7) спаку́са ‹
› прыму́с (6)
(11) самаспаку́са ‹
› пры́мус (6)
(7) падку́са ‹
› прыму́сам (8)
(4) ру́са ‹
› прымусіцца (10)
(8) бабіру́са ‹
› прыму́сіць (9)
(4) лы́са ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.