Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

самастрэл¹, -а, мужчынскі род
  1. Старажытная зброя для кідання стрэл і камення, якая складаецца з лука з прыкладам і спускавога механізма. // Дзіцячая цацка ў выглядзе такой зброі.
  2. спецыяльны тэрмін Пастка спецыяльнай канструкцыі на шашкоў, якая нагадвае лук.
самастрэл², -а і -у; мужчынскі род
  1. -у. Наўмыснае раненне самога сябе (з мэтай ухілення ад ваеннай службы). Сапраўдны салдат ніколі не зробіць самастрэлу. ← Ілья Гурскі.
  2. -а. размоўнае слова Салдат, які знарок раніў сябе.

❌

самастрэл

гэта

— наўмыснае раненне самога сябе

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова самастрэл
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самастрэ́л мн. самастрэ́лы
Родны каго? чаго?	самастрэ́лу мн. самастрэ́лаў
Давальны каму? чаму?	самастрэ́лу мн. самастрэ́лам
Вінавальны каго? што?	самастрэ́л мн. самастрэ́лы
Творны кім? чым?	самастрэ́лам мн. самастрэ́ламі
Месны у кім? у чым?	самастрэ́ле мн. самастрэ́лах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

фат — пусты, пошлы чалавек, які любіць рысавацца, пазіраваць

параўн.: франт

— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.

Слова самастрэл (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік самастрэл — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

подряд (без разбора) — агу́лам, без разбору
подряд (кряду) — за́пар (адно і тое без перапынку)