STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самасуцяшэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самасуцяшэ́нне мн. самасуцяшэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
самасуцяшэ́ння мн. самасуцяшэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
самасуцяшэ́нню мн. самасуцяшэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
самасуцяшэ́нне мн. самасуцяшэ́нні |
| Творны кім? чым? |
самасуцяшэ́ннем мн. самасуцяшэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самасуцяшэ́нні мн. самасуцяшэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Госць першы дзень — золата, другі — серабро, а трэці — медзь, хоць і дадому едзь.
Трэці дзень я сам-насам з катом. Ведаеце, істота, якая толькі жарэ, спіць і сярэ — не вельмі што кампанія. Таму кот сумуе.
сярэ ці серыць?samasuciašennie — беларуская лацінка
Слова самасуцяшэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самасуцяшэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самасцвярджэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самасупако́ены (13)
(10) спацяшэ́нне ‹
› самасупако́іцца (14)
(8) уцяшэ́нне ‹
› самасупако́йвацца (16)
(9) суцяшэ́нне ‹
› самасцве́рдзіцца (15)
(6) ба́янне ‹
› самасцвярджа́льны (16)
(7) абая́нне ‹
› самасцвярджа́цца (15)
(6) ка́янне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
