самбістка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова самбістка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самбі́стка мн. самбі́сткі
Родны каго? чаго?	самбі́сткі мн. самбі́стак
Давальны каму? чаму?	самбі́стцы мн. самбі́сткам
Вінавальны каго? што?	самбі́стку мн. самбі́стак
Творны кім? чым?	самбі́сткай, самбі́сткаю мн. самбі́сткамі
Месны у кім? у чым?	самбі́стцы мн. самбі́стках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мара́ — прывід, здань, насланнё

Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)

Чалавек жыве, пакуль ён чагосьці хоча.

sambistka — беларуская лацінка

Слова самбістка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік самбістка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове самбрэра + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› самашкадава́нне (14)

(9) рэгбі́стка ‹

› са́мба (5)

(10) службі́стка ‹

› самбі́ст (7)

(9) бамбі́стка ‹

самбі́стка (9)

› самбрэ́ра (8)

(8) кубі́стка ‹

› самбу́к (6)

(10) іегаві́стка ‹

› самбу́ка (7)

(9) славі́стка ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.