STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова самбрэра
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самбрэ́ра мн. самбрэ́ра |
| Родны каго? чаго? |
самбрэ́ра мн. самбрэ́ра |
| Давальны каму? чаму? |
самбрэ́ра мн. самбрэ́ра |
| Вінавальны каго? што? |
самбрэ́ра мн. самбрэ́ра |
| Творны кім? чым? |
самбрэ́ра мн. самбрэ́ра |
| Месны у кім? у чым? |
самбрэ́ра мн. самбрэ́ра |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
— Ты малака купіў?
— Не, не піў.
— Не разумею. Што ты не піў?
— Малакаку.
sambrera — беларуская лацінка
Слова самбрэра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самбрэра — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самбук + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› са́мба (5)
(8) хабанэ́ра ‹
› самбі́ст (7)
(6) тарэра ‹
› самбі́стка (9)
(6) тарэра ‹
› самбу́к (6)
(7) кватэ́ра ‹
› самбу́ка (7)
(12) штаб-кватэ́ра ‹
› самбу́кавы (9)
(7) ізатэ́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).